De magnoliadochter – Tessa Collins
Magnolia weet precies wie ze is en waar ze naartoe wil. Maar wanneer ze tussen haar oma’s spullen een oud vliegticket naar Nieuw-Zeeland vindt, het geboorteland van haar moeder, begint er iets te knagen, want over haar moeders verleden wordt nog altijd gezwegen. Wat volgt is een reis vol adembenemende landschappen, een onverwachte ontmoeting en een familiegeheim dat haar wereld op zijn kop zet. Terwijl Magnolia steeds dichter bij de waarheid over haar familie komt, moet ze keuzes maken die haar leven voorgoed kunnen veranderen. Kan ze de fouten van het verleden rechtzetten en tegelijkertijd haar eigen weg volgen?
De magnoliadochter is deel vier van de avontuurlijke familiesaga van Tessa Collins over vijf vrouwen, vijf continenten en één groot familiegeheim. De delen zijn overigens prima los van elkaar te lezen. En met de prachtige cover en fleurige sprayed edges is ook dit boek een echte eyecatcher!
De schrijfstijl is beeldend en dat zorgt ervoor dat de prachtige natuur van Nieuw Zeeland al lezend helemaal tot leven komt. Er zijn twee verhalenlijnen (heden Magnolia en verleden Amiri) in een wisselend perspectief, waarbij ik vooral het verhaal van Amiri erg boeiend vond.
Het verhaal komt langzaam op gang en waarbij ik me erg verbonden voelde met Amiri, had ik dat wat minder met Magnolia. Amiri is Mâori en naast haar leven en werk op de boerderij, vond ik het ook erg interessant om meer over de tradities en rituelen van de Mâori te lezen.
Zodra de verhaallijnen dichter bij elkaar komen, komt er ook meer vaart en spanning in het verhaal en las ik het in één ruk uit. En na het laatste hoofdstuk gelezen te hebben, ben ik nu ook alweer heel nieuwsgierig naar het volgende deel van De bloemendochters.
De magnoliadochter is een mooi verhaal over familiegeheimen, tradities en tweede kansen.
3,5 ★
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.